|
کنفرانس آموزش رياضی تبديل به رويدادی شده که همگی ما برايش انتظار می کشيم و نه فقط برای ارايه مقاله، که برای ديدار. (به قول خانم دکتر گويا)
یازدهمین کنفرانس آموزش ایران در تاریخ 27/4/1389 راس ساعت 18 در استان مازندران - شهرستان محمود آباد - کیلومتر 5 جاده محمود آباد ، نور - مجتمع ورزشی - آموزشی شرکت نفت آغاز شد
چهارمحال و بختیاری باچهار سخرانی، سه پوستر ، یک گارگاه و دو نمایشگاه حضور خود را در این کنفرانس اعلام کرد:
1- سخرانی جذاب و به یاد ماندنی استاد عبدالرضا حقیقت با عنوان معادله فیثاغورس و کاربردهای فراوان آن
2- سخرانی مفید و سازنده جناب آقای مسعود صاالحيان دهكردي با عنوان برخي از عوامل موثر بر افت تحصيلي دانش آموزان در درس رياضي (1)
3- سخرانی سرکار خانم صدیقه عسگری با عنوان ریاضیات سازندهگرا یا نبرد با دیو سپید
4- سخرانی جناب آقای مسلم کریمی با عنوان رهبری آموزشی حرفه ای، یک ضرورت اساسی برای یادگیری مؤثر ریاضی در مدارس
5- گارگاه های برگزار شده با عنوان آموزش مفاهیم ریاضی به کمک نرم افزارهای Maple و Mathematica توسط سرکار خانم فاطمه رحمانی زاده دهکردی و جناب آقای مهدی دهقان چالشتری
6- نمایشگاه برگزار شده با عنوان آموزش مفاهیم ریاضی به کمک نرم افزارهای Driveتوسط سرکار خانم فاطمه رحمانی زاده دهکردی و جناب آقای مهدی دهقان چالشتری
7- نمایشگاه برگزار شده با عنوان استفاده از بیلدر برای ساخت برنامه های اموزشی توسط جناب آقای حسین ابراهیم پور
8- پوستر ارایه شده با عنوان داستان های اضلاع متوازی ریاضی چهارم ابتدایی توسط جناب آقای حسینعلی خدابخشی
9- پوستر ارایه شده با عنوان دریس ریاضیات پیش دانشگاهی از طریق حل مسئله مزایا و موانع توسط جناب آقای علی روزدار
10- پوستر ارایه شده با عنوان رویکردهای متفاوت به استدلال و اثبات و رشد شناختی اثبات ها توسط سرکار خانم شیوا کرمیان
و اما اختتاميه ی خاطره انگيز که با اين شعر شروع شد ........
باز هم خواب ریاضی دیده ام خواب خط های موازی دیده ام
خواب دیدم می خوانم اِیگرگ زِگوند خنجر دیفرانسیل هم گشته کُند
از سر هر جایگشتی می پرم دامن هر اتحادی می دِ رَم
دست وپای بازه ها رابسته ام از کمند منحنی ها رسته ام
شیب هر خط را به تندی می دوم گوش هر ایگرگ وشی را می جوم
گاه در زندان قدر مطلقم گه اسیر زلف حد و مشتقم
گاه خط ها را موازی می کنم با توانها نقطه بازی می کنم
لشکری تمرین دارم بی شمار تیغی از فرمول دارم در کنار
ناگهان دیدم توابع مرده اند پاره خط ها نقطه ها پژمرده اند
در ریاضی بحث انتگرال نیست صحبت از تبدیل ورادیکال نیست
کاروان جذر ها کوچیده است استخوان کسر ها پوسیده است
از لُگ وبسط و نِپر آثار نیست ردپایی از خط و بردار نیست
هیچ کس را زین مصیبت غم نبود صفر صفرُم هم دگر میهم نبود
آری آری خواب افسون می کند عقده را از سینه بیرون می کند
مردم از این ایکس وایگرگ داد داد روز های بی ریاضی یاد باد
تا دوره بعد که ان شاالله در گيلان برگزار خواهد شد، خدانگهدار. می خواهم آنجا با دست پر همديگر را ببينيم.
ادامه اخبار كنفرانس را در پست بعدي به عرض خواهم رساند.
 
|